Declamatie geschreven en voorgedragen door de heer Jan Huyskens ter gelegenheid van de 16de Nationale Dodenherdenking bij het Nationaal IndiŽ-monument 1945-1962 op 6 september 2003


 

Gegroet allen, die op deze dag in Roermond

op deze plaats willen zijn, om

in stand te houden en te memoreren

en om voor hen die nooit zijn teruggekeerd

ook na 55 jaar een diepbewogen

herdenkingsmacht te formeren.

Opdat niet vergeten wordt, dat als

het woord geen vrede brengen kan

en leiders achter groene tafels falen.

het jonge mensen zijn, die op het slagveld

met hun leven gaan betalen.

 

Gegroet veteraan, ik zocht een betere naam

die niet als oud, versleten en als

spoedig vergeten wordt ervaren,

ik zocht een naam die vitale vriendschap illustreert

en ons voor de toekomst leert

wat goed is te bewaren.

Jullie oud-strijders die geen roem

of verering voor jezelf zochten

en lang weinig respect ervaren mochten

hebben 's lands geweten wakker gehouden

en jarenlange miskenning aangevochten.

 

En zie, het resultaat van jullie strijd

een serieus veteraan'beleid

want hier naast ons eigen monument

verrijst een beeldenvironment

waarin de veteraan van toen en nu

de nawee van zijn strijd herkent.

Ook de blauwhelm van vandaag

gaat voor orde en voor vree,

en levenslang dreunt in hem na

de machteloosheid in SrebrenicaÖ

 

Wat kon je, moest je

en wat mocht je doen

Je kreeg nog vele schoppen na,

terwijl je dacht iets goeds

te doen voor volk en land,

van Indonesia.

Helaas vonden velen daar hun graf

zes duizend in getal

hun zieleschepen doolden rond

totdat hun naam hierachter op een zuil

een plek op eigen bodem vond.

 

En wat veteraan bleef over van jouw jeugd

Gestolen werd die uit je leven

door tweedeoorlog- en IndiŽtijd

Het leek zo romantisch ver van huis

in koningswapenrok het vaderland te dienen,

al wist je niets politiek beleid,

in die 'gordel van smaragd' met die mooie eilandnamen

Java... Sumatra... Borneo... Celebes

Ooit schreef de meester ze sierlijk op 't bord

zonder te beseffen dat we daar

in een bloedig avontuur werden gestort.

 

Vandaag oud-strijder wil je terug in de tijd

en ruik je de jungle weer vol van gevaren

en voel je al weer dat treurig verdriet,

Vandaag wil je pet en insignes dragen

en houdt in gedachten ochtend appťl

en telt wie dit jaar weer het leven liet.

Vandaag ben je ook weer op Menteng Pulo

en vuurt drie maal als saluut in de lucht

voor de vriend die rust in dat verre land

en voor je naar huis gaat zoek je de zuil

en streelt weer de naam die in je handpalm brandt.

 

Dagen als vandaag, monumenten

zoals dit en mensen als u,

zullen altijd nodig zijn

Jullie komen niet om iets te vieren

maar willen hier slechts samenzijn

gedeelde smart verzacht de pijn,

Hier wordt herdacht, gebeden en vergeven

Hier zal ooit de oude vijand naast ons staan

en zullen samen hand in hand

in plaats van elkaar te blijven haten

gaan werken aan een vredesband

 

Jullie monument kent geen oorlogs≠-

symbolen, geen kogels, granaten,

geweer of kanon

Slechts karbouwen die

het water stromen laten

naar sawa's in de tropenzon

misschien een te idealistisch beeld

dat van dat land wordt weergegeven

maar toch vertelt het liefdevol

hoe Nederland democratie

 ginds een kans had willen geven,

 

Op de drempel van de herfst

kleuren bomen hier rood

bevriest regen tot tranen

en kon men zich tussen de zuilen van staal, hier

in het hiernamaals wanen,

Waar niet wordt gekeken

naar kleur, ras of stand,

die zesduizend namen

vinden zich samen

gebeiteld in staal en in Gods hand.

 

   

Volg ons

Stichting Nationaal IndiŽ-monument 1945-1962

Postbus 1302

6040 KH  ROERMOND

Mobiel: 06 55 32 83 06

e-mail: secretariaat

© NIM