Menu  
 

Openingsgebed/gedicht door Aalmoezenier Mark Lieshout, ter gelegenheid van de 24e Dodenherdenking op 3 september 2011

In de glinstering van de namenzuil
Zie ik je gezicht
Ik was ook liever teruggekomen
Anders dan als slecht bericht
 
Ik wil je vragen
Nu ik je zo zie staan
Denk niet alleen aan leegte
Wil met mij verder gaan.
 
Laat mij jouw hart bewonen
Waarin ik zoveel liefde vond
Laat mij van verre komen
En zet mij terug op jouw grond
 
Haal het verdriet tussen ons weg
Als waren we verscheurd
Ik ben nog steeds wie ik ooit was
Ondanks al wat is gebeurd
 
In de glinstering van de namenzuil
Zie ik je tranen van verdriet
Die wil ik drogen met dezelfde handen
Waarmee ik zwaaiend je verliet.
 
De dood staat tussen ons in
’t staat op je gezicht geschreven
Wij samen kunnen toch wel door
Met samen verder leven?
 
Ik ben niet weg, al voelt het zo
Ik kan je zo weer raken
Sterven is maar eventjes
Verzetten van een baken
 
We streden zij aan zij
’t leek of was een hel misschien
Maar God stond aan de poort
’t is hemel geworden sindsdien
 
Hij vroeg me wel, hoe ik in hemelsnaam
Tegen Zijn wil in zonden deed
Maar wist ook toen het antwoord al
Dat het mij zozeer speet
’t Was voor God en vaderland
Werd ook wel eens beweerd
Maar soms bleek er toch een onderscheid
En zag men het verkeerd.
 
God houdt ons vast
Mij hier, jou daar
Opdat wij nimmer vallen
Dan voor elkaar.
 
Zo staan we hier, God, vol respect
als buddy’s voor het leven
en weten ons gedragen, God,
uw vrede ons gegeven
 
U danken wij voor al uw zorg
Tot in de eeuwigheid
En geef ons uit barmhartigheid
Nog hier wat van uw tijd.
Ik dank u.


 
  copyright